فهرست مقالات ( 8 ) مقاله :
نویسندگان: حمیده عامری, آقای آرش نیک منش
کلیدواژه ها :
: 5923
: 3
: 0
ایندکس شده در :
بیان مساله: پلی مریزاسیون کامپازیت های نوری از سطح آغاز می شود و میزان آن از سطح به عمق کاهش می یابد. این اختلاف در سختی، به عواملی چند، مانند تابش و فاصله ی منبع نور از سطح رزین مربوط است.هدف: هدف از این بررسی، مقایسه ی چهار روش گوناگون قرار دادن کامپازیت در حفره و دو روش گوناگون نوردهی بر اندازه ی ریزسختی کامپوزیت در ترمیم کلاس یک دندان های پشتی بود. مواد و روش: در این بررسی موازی مداخله گرانه از 40 دندان پره مولر استفاده شد. حفره های کلاس یک به ابعاد 4×4×4 میلی متر در دندان ها فراهم گردید و پس از اچینگ و استفاده از دنتین ادهزیو Excite نمونه ها به چهار گروه 10تایی بخش شدند: گروه 1- روش پر کردن حفره به روش توده ای یکجا، گروه 2- روش لایه لایه ی افقی با نوردهی اکلوزال، گروه 3- روش لایه لایه ی افقی همراه با نوردهی از سه جهت و گروه 4- روش لایه لایه ی مورب با نوردهی از سه جهت. برای ترمیم حفره ها از کامپازیت نوری Z100 استفاده شد. نمونه ها از بخش میانه برش باکولینگوالی داده شد و جهت آزمون ویکرز آماده شد. سختی سنجی در فاصله های 0، 1.5، 2.5 و 3.5 میلی متر انجام شد. یافته ها به وسیله ی آزمون ANOVA و دانکن مقایسه شدند .یافته ها: میانگین سختی در گروه های 1 و 2، نسبت به گروه های 3 و 4 اختلافی چشمگیر نشان داد . در همه ی گروه ها بیشترین میزان سختی در لایه ی دوم -زیر سطحی- مشاهده شد . بجز گروه 2، که سختی در همه ی ضخامت ها یکسان بود .نتیجه گیری: برپایه ی نتایج این بررسی برای رسیدن به حداکثر سختی کامپازیت رزین ها در حفره های کلاس یک، قرار دادن کامپازیت ها به روش لایه لایه ی مورب یا افقی، ولی با سه جهت نوردهی باکالی، لینگوالی و اکلوزالی، مناسب ترین راه است.
    نویسندگان: فروزان رسولی
    کلیدواژه ها : کامپازیت - گپ پالپال - روش ترمیم
    : 2957
    : 30
    : 0
    ایندکس شده در :
    امروزه کاربرد کامپازیتها در ترمیم های زیبایی همرنگ دندان به طور روزافزونی گسترش یافته و در بهبود خصوصیات فیزیکی این مواد پیشرفتهای زیادی حاصل شده، اما متاسفانه بعضی مشکلات کامپازیتها از جمله انقباض پلیمریزاسیون و بدنبال آن گپ در نواحی مختلف حفره باعث حساسیت دندان پس از درمان و در نتیجه عدم موفقیت ترمیم می گردد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر چهار روش مختلف ترمیم بر گپ پالپال ترمیم های کلاس I کامپازیتی است.مواد و روش ها: در این مطالعه مداخله گرانه موازی، تعداد 60 دندان پرمولر انسانی سالم، انتخاب شدند. در تمام نمونه ها، یک حفره کلاس I عمیق ایجاد شد. نمونه ها به 4 گروه 15 تایی تقسیم شدند. در گروه اول: دنتین باندینگ، در گروه دوم: دایکال و دنتین باندینگ، در گروه سوم: دنتین باندینگ و کامپازیت فلو و در گروه چهارم: گلاس آیونومر و دنتین باندینگ بعنوان لاینر استفاده شد. سپس حفرات با کامپازیت نوری Z100(3M) با تکنیک Incremental (لایه لایه) مورب ترمیم و پس از ترموسایکل، برشهای باکولینگوالی از دندانها تهیه شد و در نهایت برای مشخص شدن گپ پالپی، نمونه ها تحت میکروسکوپ الکترونی (100х) بررسی شدند. آنالیز آماری داده ها توسط آنالیز واریانس یک عاملی و تست دانکن انجام شد (05/0=).یافته ها: 1- اختلاف معنی داری بین میانگین مقادیر گپ پالپال در 4 گروه وجود داشت (05/0> P).2- بیشترین میانگین میزان گپ مربوط به گروه 1 (گروه دنتین باندینگ) و کمترین میانگین میزان گپ مربوط به گروه 3 (گروه کامپازیت فلو) و پس از آن گروه 2 (گروه دایکال) بود. 3- گروههای 1و4 با هم اختلاف معنی داری نداشتند. گروههای 2،3، 4 نیز با هم اختلاف معنی داری نداشتند. ولی بین گروههای 1 و3 و همچنین بین گروههای 1 و 2 اختلاف، معنی دار بود. نتیجه گیری: در حفرات کامپازیتی عمیق، استفاده از کامپازیت فلوزیر کامپازیت به عنوان لاینر توصیه می شود. همچنین، با توجه به نتایج قابل قبول دایکال در این مطالعه، کاربرد آن در حفرات کامپازیتی عمیق پیشنهاد می گردد.
      نویسندگان:
      کلیدواژه ها : آمالگام - ماده ضدحساسیت با بیس رزینی - سیستم ادهزیو سلف اچ
      : 3895
      : 46
      : 0
      ایندکس شده در :
      مقدمه: حساسیت پس از ترمیم با آمالگام به دلایل متفاوتی ایجاد می شود که یکی از آن موارد سیل ناکافی توبولها می باشد که مربوط به لاینر مورد استفاده در زیر آمالگام می باشد. هدف از این مطالعه مقایسه نشت لبه ای ترمیم های کلاس II آمالگام با استفاده از یک ماده ضدحساسیت با بیس رزینی و یک سیستم ادهزیو سلف اچ با کوپال وارنیش بود.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، پنجاه و شش عدد دندان پرمولر انسانی انتخاب شد و به چهار گروه تقسیم گردید. حفرات کلاس II به شکل باکس مستقل (Box only) در سطوح مزیال و دیستال تهیه گشت. در دو گروه آزمایشی از ماده ضدحساسیت عاجی (A) Viva Sens و ادهزیو رزین Clear Fil S3 Bond (B) بعنوان لاینر استفاده شد و در گروه سوم از (C) Copalite استفاده شد و گروه آخر بدون لاینر بود (D). آمالگامهای کاپراسفریکال (Oralloy) توسط کاندنسور دستی در حفرات متراکم گردید و نمونه ها پس از ترموسایکلینگ و استفاده از رنگ و برش دادن جهت بررسی ریزنشت آماده شدند. از یک استرئومیکروسکوپ برای طبقه بندی و مشاهده ریزنشت استفاده شد. از آزمون آماری ناپارامتری کروسکال والیس و من ویتنی برای مقایسة گروهها استفاده شد (05/0=(.یافته ها: تست Kruskal Wallis یک اختلاف قابل ملاحظه ای در چهار گروه نشان داد (05/0(P<. Clear Fil S3 Bond ریزنشت کمتری از گروه کنترل نشان داد و ریزنشت در وارنیش کوپال و Clear Fil S3 Bond یکسان بود. ریزنشت کمتری با Viva Sens نسبت به دیگر گروه ها مشاهده شد (05/0(P<.نتیجه گیری: در حفرات کلاس II ترمیم شده با آمالگام های کاپر اسفریکال استفاده از Viva Sens ریزنشت را نسبت به Clear Fil S3 Bond و وارنیش Copal بیشتر کاهش می دهد.
        نویسندگان: نسرین سرابی, فاطمه ملک نژاد, طیبه شایان خواه, رضا شهریاری
        کلیدواژه ها : ونیر کامپوزیتی - سیستم چسبنده - سیمان رزینی - روش نوردهی - ریزنشت - تطابق لبه ای
        : 6040
        : 0
        : 0
        ایندکس شده در :

        تأثیر نوع ادهزیو و روشهای متفاوت نوردهی بر ریزنشت و تطابق لبه ای ونیرهای کامپوزیتی

         

        دکتر حوریه موسوی1- دکتر نسرین سرابی1- دکتر فاطمه ملک نژاد2- دکتر طیبه شایان خواه3- دکتر رضا شهریاری3 

          1- استاديار گروه آموزشى ترمیمی دانشکده و عضو مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. 

          2- دانشیار گروه آموزشی ترمیمی دانشکده و عضو مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. 

          3- دندانپزشک.

        چکيده

        زمينه و هدف: نوع و روش قراردهی ادهزیو ممکن است در عملکرد بعدی ونیرهای سیمان شده مؤثر باشد. در این مطالعه تأثیر روش کاربرد ادهزیو ] انجام (پرکیور PC) یا عدم انجام (نانپرکیور NPC) سخت کردن اولیه ادهزیو[ بر ریزنشت و تطابق لبهای ترمیمهای ونیر کامپوزیتی غیرمستقیم بررسی شد. روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی، سیستم چسبنده توتال اچ Excite/Variolink II(EXV) و سلف اچ Panavia F2.0(PF2) به کار رفت. چهل و هشت سنترال انسیزور انسانی برای ونیر کامپوزیتی برش خوردند. دندانها به دو گروه بیست و چهارتایی تقسیم شدند. برای هر سیمان رزینی در نیمی از گروههای آزمایشی ادهزیو با لامپ هالوژن قبل از قرارگیری سیمان رزینی پرکیور (PC) و نان پرکیور (NPC) شد. بنابراین چهار گروه آزمایشی (PC+EXV,NPC+EXV,PC+PF2,NPC+PF2) به وجود آمد. ونیرهای ساخته شده با کامپوزیت تتریک سرام با عوامل رزینی چسبنده دوگانه سخت شونده سیمان شدند. پس از نگهداری در حرارت 37 درجه به مدت یک روز، دندانها برای بررسی ریزنشت آماده شدند. دو نمونه از هر گروه به طور تصادفی برای مشاهده ریزساختار و بررسی تطابق لبهای در بزرگنمایی 1050x انتخاب گـردیدند. دادهها با آزمون Ordinal regression با Link function از نوع Probit آنالیز شدند.(05/0 = α) یافتهها: بیشترین و کمترین مقادیر ریزنشت به ترتیب در مارجین عاجی گروههای NPC+EXV و PC+EXV مشاهده شد. مارجین عاجی بر خلاف مینایی تفاوت معناداری در میزان ریزنشت گروههای پرکیور و نان پرکیور داشت. (05/0< P) تأثیر پرکیور ادهزیو از نوع سیمان رزینی با اهمیتتر بود. لایه ادهزیو مشخصی در ادهزیوهای نان پرکیور قابل رؤیت نبود. نتیجهگیری: تأثیر پرکیورینگ ادهزیو وابسته به ماده نبود. ادهزیوهای پرکیور بهترین مقاومت را در برابر نفوذ رنگ داشتند، اگرچه ضخامت عامل چسباننده مختصری افزایش یافته بود. کليد واژهها: ونیر کامپوزیتی – سیستم چسبنده – سیمان رزینی – روش نوردهی- ریزنشت- تطابق لبهای.

        وصول مقاله: 4/7/1386/1383 اصلاح نهايي: 1/11/1386 پذيرش مقاله: 2/2/1387/1385

        نويسنده مسئول: گروه آموزشى ترمیمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

        e.mail:moosavih@mums.ac.ir

          نویسندگان: فاطمه ولایتی مقدم
          کلیدواژه ها : استحکام شکست - لامینیت - باکس لبیالی - باکس پروگزیمالی
          : 2957
          : 49
          : 0
          ایندکس شده در :
          مقدمه: یکی از درمانهای شایع برای اصلاح بدرنگی و شکل نامناسب دندانهای قدامی، ونیر می باشد. دو نوع طرح تراش اساسی برای ونیرهای کامل وجود دارد: تراش پنجره ای و تراش پوشاننده لبه اینسایزال. هدف از این مطالعه مقایسه اثر دو طرح جدید تراش بر استحکام شکست و گیر لامینیت، با طرح تراش کانونشنال بود.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی تعداد 54 دندان سانترال و لترال ماگزیلاری و مندیبولار کشیده شدۀ انسان انتخاب شدند. نمونه ها به سه گروه اصلی 18 تایی که هر کدام دارای دو زیر گروه 9 تایی بودند، تقسیم شدند: در گروه اول تراش سطح لبیال دندان بدون باکس به روش Incisal lap انجام شد. در گروه دوم تراش سطح لبیال با باکس لبیالی در مزیال و دیستال صورت گرفت. و در گروه سوم تراش سطح لبیال با باکس پروگزیمالی در مزیال و دیستال انجام گردید. در زیرگروه اول هر گروه لامینیت کامپازیتی غیرمستقیم ساخته شد و در زیرگروه دوم لامینیت سرامیکی. بعد از سمان کردن لامینیتها توسط سمان رزینی دوآل کیور Rely X ARC، استحکام شکست آنها توسط دستگاه Zwick و نوع شکست توسط استرئومیکروسکوپ تعیین گردید. سپس جهت آنالیز داده ها از آزمونهای واریانس یک طرفه و دوطرفه، توکی و T-student استفاده شد.یافته ها: بین استحکام شکست لامینیتهای ساخته شده از دو مادۀ مختلف در سه نوع طرح تراش، اختلاف آماری معنی دار وجود داشت (016/0P=). در لامینیت های کامپازیت بین استحکام شکست گروه اول و دوم تفاوت معنی داری وجود داشت و بیشترین استحکام شکست مربوط به گروه اول بود (019/0P=). در لامینیت های سرامیکی، بین استحکام شکست سه نوع طرح تراش مختلف، تفاوت آماری معنی داری وجود نداشت ولی از نظر میانگین بیشترین استحکام شکست مربوط به گروه دوم می باشد (055/0P=). بین نوع شکست و نوع تراش در دو ماده مختلف لامینیت، ارتباط آماری معنی داری وجود نداشت.نتیجه گیری: با توجه به داده های این مطالعه می توان نتیجه گرفت که هنگام انجام تراش سطح لبیال دندان به روش Incisal lap بدون باکس، استحکام شکست لامینیتهای کامپازیت بیشتر از لامینیتهای سرامیکی بوده و در صورت انجام تراش سطح لبیال دندان با باکس لبیالی، استحکام شکست لامینیتهای سرامیکی بیشتر از لامینیتهای کامپازیت FRC می باشد.
            نویسندگان: مهیاره علیزاده, نسرین سرابی
            کلیدواژه ها : ریزنشت - گلاس آینومر - ترمیم Cl II - تکنیک ساندویچ
            : 4522
            : 8
            : 0
            ایندکس شده در :

            بررسی اثر روش قراردهی گلاس آینومر بر ریزنشت ترمیمهای ساندویچ Cl II

             

            دکتر مرجانه قوام نصیری1 - دکتر هیلا حاجی زاده2 - دکتر نسرین سرابی2 - دکتر مهیاره علیزاده 3

            1- استاد گروه آموزشى ترمیمی دانشکده و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد.

            2- استاديار گروه آموزشى ترمیمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد.

            3- دندانپزشک.

            چکيده

            زمينه و هدف: تکنیک ساندویچ با گلاس آینومر برای غلبه بر ریزنشت در کف جینجیوال ترمیمهای کامپوزیت معرفی شده است. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه روش ساندویچ باز و بسته و بررسی اثر تزریق گلاس آینومر بر ریزنشت ترمیمهای ساندویچ میباشد. روش بررسی: در این مطالعه مداخلهای موازی، شصت دندان سالم پرمولر خارج شده انتخاب و به چهار گروه 15 تایی تقسیم گردید. در هر دندان یک حفره Cl II با کف جینجیوال در زیر CEJ تراش داده شد. حفرات با گلاس آینومر نوری Fuji II LC و باندینگ Single Bond و کامپوزیت نوری Z250 به شرح زیر ترمیم شدند: گروه1- ساندویچ باز با تزریق گلاس آینومر با سرنگ، گروه 2- ساندویچ باز با قرار دادن گلاس آینومر با سوند، گروه 3- ساندویچ بسته با تزریق گلاس آینومر با سرنگ، گروه 4- ساندویچ بسته با قرار دادن گلاس آینومر با سوند. چرخه حرارتی و نفوذ رنگ با فوشین انجام شد. دندانها برش داده شدند و نفوذ رنگ (درجه 0 - 3) در زیر استرئومیکروسکوپ بررسی گردید. آنالیز آماری دادهها با آزمون ناپارامتری Dunn انجام شد. (05/0= α) یافتهها: کمترین میزان ریزنشت در هر دو تکنیک ساندویچ باز یا بسته با استفاده از سرنگ به دست آمد. به طوری که در مقایسه بین کاربرد سوند یا سرنگ برای قرار دادن ماده در حفره تفاوت معنیداری وجود داشت و استفاده از سرنگ به سوند در هر دو تکنیک باز یا بسته ارجح بود(05/0< P). تکنیک ساندویچ باز با بسته از نظر آماری تفاوت نداشت هرچند که نفوذ رنگ در روش بسته کمتر بود. نتیجهگیری: طبق نتایج این مطالعه، استفاده از سرنگ برای قرار دادن گلاس آینومر در حفره در ترمیمهای ساندویچ توصیه میشود و امکان دسترسی آسانتر و تطابق بهتر ماده با حفره را فراهم میکند. کليد واژهها: ریزنشت – گلاس آینومر – ترمیم Cl II – تکنیک ساندویچ. وصول وصول مقاله: 11/10/1386اصلاح نهايي: 7/3/1387 پذيرش مقاله: 21/5/1387

            نويسنده مسئول: گروه آموزشى ترمیمی دانشکده و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

            e.mail:ghavamnasirim@mums.ac.ir

              نویسندگان: نسرین سرابی, امیر صالحی, حمیده عامری
              کلیدواژه ها : کامپوزیت - سایش - ایندکس اکلوزالی
              : 6462
              : 4
              : 0
              ایندکس شده در :

              مقايسه آزمايشگاهى مقاومت به سايش دو نوع کامپوزيت در ترميمهاى Cl I با و بدون استفاده از ايندکس اکلوزال

              دکتر محمدجواد مقدس*- دکتر نسرين سرابي*- دکتر حميده عامرى*، دکتر امير صالحي**

              *- استاديار گروه آموزشى ترميمى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد.

              **- دندانپزشک.

              چکيده

              زمينه و هدف: سایش از خصوصیات ذاتی کامپوزیتها میباشد که ممکن است منجر به از دست رفتن ترمیم شود. پرداخت ترمیمهای کامپوزیتی یکی از علل افزایش سایش این ترمیمها به شمار میرود. با استفاده از ایندکس اکلوزلی علاوه بر بازسازی آناتومی سطح اکلوزال با صرف زمان کمتر، میتوان از پرداخت سطح اکلوزال اجتناب کرد. هدف از اين مطالعه بررسى تاثير ايندکس اکلوزالى بر مقدار سايش ترميمهاى کامپوزيتى بررسى شده و سايش دو کامپوزيت تتريک سرام و ايدهآل ماکو با يکديگر مقايسه مىشوند. روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی از چهل عدد دندان سالم پرمولراستفاده شد که به چهار گروه تقسيم شدند. براى دو گروه ايندکس اکلوزالى توسط آکريل شفاف تهيه گرديد. پس از تهيه حفره Cl I روى تمام نمونهها، دو گروه با ايندکس و دو گروه بدون ايندکس با کامپوزيتهاى ذکر شده ترميم شد، سپس از نمونهها قالبگيرى گرديد و کست گچى تهيه شد. پس از بارگذارى در دستگاه دهان مصنوعى و ايجاد سايش توسط دستگاه با مسواک، مجدداً کست گچى تهيه شد. مقاطع تهيه شده از دو کست (قبل از سايش و بعد از سايش) توسط پروجکت پروفيلومتر با يکديگر مقايسه شدند و ميزان اختلاف دو سطح تحت بررسى آمارى قرار گرفت. آناليز دادهها توسط آناليز واريانس دوعاملى و با سطح اطمينان 95% بررسى گرديد. يافتهها: بين ميزان سایش هشت ماهه ترميمهاى انجام شده با استفاده از دو نوع رزين کامپوزيت ايدهآل ماکو و تتريک سرام تفاوت معنىدارى وجود نداشت (8/0=P). يافتههای اين مطالعه مشخص ساخت که استفاده از ايندکس اکلوزال در ترميم با دو نوع رزين کامپوزيت استفاده شده، تاثير معنىدارى بر ميزان سايش داشت. (03/0=P)

              نتيجهگيري: استفاده از ایندکس اکلوزالی در ترمیمهای کامپوزیت خلفی باعث کاهش سایش این ترمیمها نمیشود. کلید واژهها: کامپوزیت – سایش - ایندکس اکلوزالی

              وصول مقاله: 19/7/1385 اصلاح نهايي: 17/11/1385 پذيرش مقاله: 8/3/1386

              نويسنده مسئول: گروه آموزشى ترميمى دانشکده دندانپزشکى دانشگاه علوم پزشکى مشهد

               e.mail:dr_hamedeh@yahoo.com

                نویسندگان: محمد جواد مقدس, تینا قبولیان
                کلیدواژه ها : ارزیابی کلینیکی - آمالگام - های کاپر اسفریکال - حفرات کلاس II
                : 4956
                : 30
                : 0
                ایندکس شده در :
                مقدمه: با توجه به افزایش تولید آمالگام در داخل کشور و مقرون به صرفه بودن آن لازم است که از نظر کلینیکی مقایسه ای بین آمالگامهای ایرانی و خارجی صورت گیرد. هدف از این مطالعه یک ساله، ارزیابی معیارهای کلینیکی عود پوسیدگی، تطابق لبه ای، فرم آناتومیک، نمای سطحی و درخشندگی سطحی ترمیم های آمالگام کلاس II بود. مواد و روش ها: در این مطالعه کارآزمایی- بالینی سیزده نفر شرکت کننده در محدوده سنی 20 تا 35 سال انتخاب گردیدند. سپس برروی دو دندان پرمولر از هر مراجعهکننده حفرات کلاس II ایده آل تهیه شد و توسط دو نوع آمالگام های های کاپراسفریکال Sina و Colten ترمیم شد. سپس طبق سیستم USPHS معیارهای کلینیکی عود پوسیدگی و تطابق لبه ای و فرم آناتومیک و نمای سطحی و درخشندگی سطح در سه دوره زمانی بلافاصله بعد از ترمیم، شش ماه و 12 ماه بعد از ترمیم ارزیابی شد. بعد از بدست آمدن مقادیر فراوانی یافته ها در هر دوره زمانی برای مقایسه دو نوع آمالگام از تست Chi-square استفاده شد (05/0=).یافته ها: α-Rating تمام معیارها برای هر دو آمالگام بعد از 6 ماه کاهشی را نسبت به حالت اولیه نشان داد و به همین صورت در رابطه با بررسی یک ساله نیز α-Rating کاهش بیشتری را نسبت به مقیاس های 6 ماهه نشان داد. اختلاف قابل ملاحظه آماری از نظر هیچکدام از معیارها در سه دوره زمانی برای دو آمالگام سینا و کولتن مشاهده نشد. بیشترین کاهش -Rating بعد از یکسال در درخشندگی سطحی و برای آمالگام سینا بود ولی اختلاف معنی دار با کولتن نداشت. نتیجه گیری: بعد از یکسال پوسیدگی به میزان کمی در ناحیه کف جینجیوال حفرات کلاس II ترمیم شده با آمالگام های های کاپراسفریکال مشاهده شد، که از بقیه معیارهای کلینیکی دیگر قابل ملاحظه تر بود